30 Nisan 2011

kedi


sabah oldu, uyandım.

kedi miyavlıyordu.

kalktım.

gece tv karşısında uyuyakalmıştım. son derece yorgun hissediyordum kendimi ve gittim yüzümü yıkadım ve başım ağrıyordu. böyle durumlarda zihnim bir takım tartışmaların bir şeyi olur ve işte yine bir tartışma başlamıştı bile ve konu devlet bahçeli’ydi bu sefer: bu şahıs bâkir bir erkek olabilir miydi? içimden bir ses, öyle olmalı, diyordu, suratındaki ifadenin başka bir anlamı olamaz, diyordu.

kedi hâlâ miyavlıyordu.

günlerdir miyavlıyor. çatıda. yardım istiyor sanırım. belki de zavallı minik kedi aç.

ben kedisiz bir evde büyütülmüş bir insanım. fakat kedileri severim. (facebook sayfam bunun bir ispatıdır.)

önceki gün, yöneticiye gittim. durumu izah ettim. kurtarmalıyız bu kardeşimizi dedim. anahtarı verdi. bi şeye ihtiyacınız olursa çağırın beni, dedi, ben de tam duşa girecektim, kusura bakmayın, dedi.

çatıya çıktım.

kedi beni gördü ve hemen çatının en korkunç yerine pıstı.

gel buraya, dedim, gelmedi hatta hırladı.

sınırlarımı aşan bir durumla karşı karşıyaydım:
1- hayvanlara dokunamam. hele benden kurtulmaya çalışan bir kediye hayatta dokunamam, kucağıma falan alamam.
2- yükseklik korkusundan muzdaribim.

bir çözüm bulmak maksadıyla şey ederken vakit kazandırsın diye biraz ekmek ve su bıraktım ve eve geri döndüm.

kedi tekrar miyavlamaya başladı.

ertesi gün durumu öğrencilerimle paylaştım. bir öğrencim, hocam ben kurtarırım o kediyi, dedi. walla mı dedim. hocam ne var ki, dedi.

ev hemen okulun karşısında. dersi falan bırakıp çatıya koştuk. ben arkada, öğrencim önde operasyona başladık.

falan filan.

gerçekten de kediyi çatıdan indirdi öğrencim.

sen benim kahramanımsın bundan sonra oğulcan, dedim.

mutlu mesut okulumuza geri döndük.

ve şimdi kedi hâlâ miyavlıyor: o indirdiğimiz canavar n’apmış n’etmiş geri dönmüş tekrar çatıya.

aç mı, susuz mu? neden miyavlıyor böyle durmadan?

sonuçta salak bi şey işte. çatıyı seviyor. çıkıyor oraya ve sonra mahsur kalıyor. madem gerizekalı, kendisi bilir falan da diyemiyosun. Bir şeyler yapmalı.

(ama gücümü aşan şeyler bu şeyler tırtıl.)

bütün bunlar olurken o esnada, forum bornova’ya gidip yazlık bi şeyler almaya karar verdim. ve oralara kadar da gitmişken thor’a gideyim dedim. küçükken kardeşimle oturur kimin filmi yapılırsa süper olur diye hayaller kurardık ve en çok thor’un bi filmi olsa derdik. oldu işte nihayet. merak içindeyim.

devlet bahçeli ve kedi kafamın içinde dolaşıp duracak bu gün.

0 yorum:

Yorum Gönder

en çok tıklanan yazılar

Arşiv

Blogger tarafından desteklenmektedir.